Η χειρουργική αφαίρεση φρονιμιτών πραγματοποιείται όταν αυτά προκαλούν ή υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσουν προβλήματα, όπως πόνο, φλεγμονές, έλλειψη χώρου ή δυσκολία στη σωστή στοματική υγιεινή.

Κάθε περιστατικό αξιολογείται εξατομικευμένα, με βάση την κλινική εικόνα και τον απαραίτητο ακτινογραφικό έλεγχο, με στόχο μια ασφαλή και όσο το δυνατόν πιο άνετη διαδικασία για τον ασθενή.

 

 

Ο φρονιμίτης, γνωστός και ως τρίτος γομφίος, είναι το τελευταίο δόντι που εμφανίζεται στην οδοντοστοιχία. Βρίσκεται στο πίσω μέρος της άνω και της κάτω γνάθου και συνήθως εμφανίζεται σε νεαρή ενήλικη ηλικία.

Συνολικά υπάρχουν έως τέσσερις φρονιμίτες, δύο στην άνω και δύο στην κάτω γνάθο. Λόγω της περιορισμένης διαθέσιμης θέσης στο πίσω μέρος της γνάθου, δεν είναι πάντα δυνατό να ανατείλουν φυσιολογικά.

 

 

Η εξαγωγή ενός φρονιμίτη μπορεί να χρειαστεί όταν δεν υπάρχει επαρκής χώρος για τη σωστή ανατολή του ή όταν η θέση του δημιουργεί προβλήματα στους γύρω ιστούς και στα γειτονικά δόντια.

Η απόφαση για αφαίρεση λαμβάνεται μετά από αξιολόγηση της θέσης του φρονιμίτη, της κατάστασης των γύρω ιστών και της συνολικής στοματικής υγείας. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να συστηθεί αφαίρεση ακόμη και πριν εμφανιστούν έντονα συμπτώματα, όταν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος μελλοντικών επιπλοκών.

 

 

Ένας φρονιμίτης που δεν ανατέλλει σωστά ή παραμένει μερικώς έγκλειστος μπορεί να προκαλέσει διάφορα συμπτώματα.

Ενδεικτικά μπορεί να εμφανιστούν:

• Πόνος ή ευαισθησία στην περιοχή
• Πρησμένα ή ερεθισμένα ούλα
• Αιμορραγία των ούλων
• Δυσκολία στη μάσηση
• Δυσκολία στο άνοιγμα του στόματος
• Επίμονη κακοσμία
• Δυσάρεστη γεύση στο στόμα
• Πόνος ή δυσφορία στη γνάθο

Ακόμη και χωρίς συμπτώματα, ένας έγκλειστος ή ημιέγκλειστος φρονιμίτης μπορεί να χρειάζεται παρακολούθηση, καθώς η θέση του μπορεί να δυσκολεύει τον καθαρισμό της περιοχής.

 

Όταν ο φρονιμίτης δεν μπορεί να ανατείλει πλήρως στη στοματική κοιλότητα, χαρακτηρίζεται ως έγκλειστος ή ημιέγκλειστος, ανάλογα με τον βαθμό ανατολής του.

Η συγκεκριμένη κατάσταση μπορεί να δημιουργήσει χώρο όπου συσσωρεύονται τροφές και μικρόβια, αυξάνοντας τον κίνδυνο φλεγμονής και τερηδόνας τόσο στον ίδιο τον φρονιμίτη όσο και στο γειτονικό δόντι.

Η κλινική και ακτινογραφική αξιολόγηση βοηθά στον καθορισμό της κατάλληλης αντιμετώπισης.